Psalms 44
World English Bible (en) → Uwspółcześniona Biblia Gdańska (pl)
- 1
Boże, słyszeliśmy na własne uszy, nasi ojcowie opowiadali nam o tym, czego dokonałeś za ich dni, w czasach dawnych.
- 2
Ty własną ręką wypędziłeś pogan, a ich osadziłeś; wyniszczyłeś narody, a ich rozprzestrzeniłeś.
- 3
Nie zdobyli bowiem ziemi swym mieczem ani ich nie wybawiło własne ramię, lecz twoja prawica i twoje ramię, i światło twego oblicza, bo upodobałeś ich sobie.
- 4
Ty jesteś moim Królem, o Boże; daj wybawienie Jakubowi.
- 5
Dzięki tobie pokonamy naszych wrogów, w twoje imię zdepczemy naszych przeciwników.
- 6
Nie zaufam bowiem mojemu łukowi i nie wybawi mnie mój miecz;
- 7
Lecz ty nas wybawiłeś od naszych wrogów i zawstydziłeś tych, którzy nas nienawidzą.
- 8
Każdego dnia chlubimy się Bogiem, a twoje imię będziemy sławić na wieki. Sela.
- 9
Teraz jednak odrzuciłeś nas i zawstydziłeś, i nie wyruszasz z naszymi wojskami.
- 10
Sprawiłeś, że cofnęliśmy się przed wrogiem, a ci, którzy nas nienawidzą, złupili nas.
- 11
Wydałeś nas na rzeź jak owce i rozproszyłeś nas wśród pogan.
- 12
Sprzedałeś swój lud za bezcen i nie zyskałeś na jego sprzedaży.
- 13
Wystawiłeś nas na wzgardę naszym sąsiadom, na szyderstwo i pośmiewisko tym, którzy nas otaczają.
- 14
Uczyniłeś nas tematem przysłowia wśród pogan, tak że narody kiwają głowami nad nami.
- 15
Mój wstyd wciąż jest przede mną, a hańba mi twarz okrywa;
- 16
Na głos tego, który gardzi i bluźni, z powodu wroga i mściciela.
- 17
To wszystko nas spotkało, a jednak nie zapomnieliśmy o tobie ani nie naruszyliśmy twojego przymierza.
- 18
Nasze serce się nie odwróciło ani nasze kroki nie zboczyły z twej ścieżki;
- 19
Chociaż powaliłeś nas w miejscu smoków i okryłeś nas cieniem śmierci.
- 20
Gdybyśmy zapomnieli imienia naszego Boga i wyciągnęli ręce do obcego boga;
- 21
Czyż Bóg by się o tym nie dowiedział? Przecież on zna tajniki serca.
- 22
Lecz z powodu ciebie przez cały dzień nas zabijają, uważają nas za owce przeznaczone na rzeź.
- 23
Ocknij się; czemu śpisz, Panie? Obudź się, nie odrzucaj nas na wieki.
- 24
Czemu ukrywasz swoje oblicze i zapominasz o naszym utrapieniu i ucisku?
- 25
Nasza dusza bowiem pogrążyła się w prochu, nasz brzuch przylgnął do ziemi.
- 26
Powstań nam na pomoc, odkup nas ze względu na twoje miłosierdzie.