Psalms 22
World English Bible (en) → Uwspółcześniona Biblia Gdańska (pl)
- 1
Boże mój, Boże mój, czemu mnie opuściłeś? Czemu jesteś tak daleki od wybawienia mnie, od słów mego jęku?
- 2
Boże mój, wołam we dnie, a nie odzywasz się do mnie; w nocy, a nie mogę się uspokoić.
- 3
Ale ty jesteś Święty, mieszkający wśród chwały Izraela.
- 4
Tobie ufali nasi ojcowie, ufali i wyzwoliłeś ich.
- 5
Do ciebie wołali i zostali wybawieni, tobie ufali i się nie zawiedli.
- 6
Ja zaś jestem robakiem, a nie człowiekiem, pośmiewiskiem ludzi i wzgardą ludu.
- 7
Wszyscy, którzy mnie widzą, szydzą ze mnie, wykrzywiają usta, potrząsają głową, mówiąc:
- 8
Zaufał PANU, niech go wyzwoli; niech go ocali, skoro go kocha.
- 9
Ale to ty mnie wydobyłeś z łona, napełniłeś mnie ufnością jeszcze u piersi mojej matki.
- 10
Na ciebie byłem zdany od narodzenia, od łona matki ty jesteś moim Bogiem.
- 11
Nie oddalaj się ode mnie, bo utrapienie bliskie, a nie ma nikogo, kto by mnie wspomógł.
- 12
Otoczyło mnie mnóstwo cielców, osaczyły mnie byki Baszanu.
- 13
Rozwarły na mnie swe paszcze jak lew drapieżny i ryczący.
- 14
Rozpłynąłem się jak woda i rozłączyły się wszystkie moje kości; moje serce stało się jak wosk, roztopiło się w moim wnętrzu.
- 15
Moja siła wyschła jak skorupa, a mój język przylgnął do podniebienia; położyłeś mnie w prochu śmierci.
- 16
Psy bowiem mnie osaczyły, obległa mnie zgraja złoczyńców; przebili moje ręce i nogi.
- 17
Mogę policzyć wszystkie moje kości; a oni patrzą na mnie, przypatrują się.
- 18
Dzielą między siebie moje szaty i o moją tunikę rzucają losy.
- 19
Ale ty, PANIE, nie oddalaj się; mocy moja, spiesz mi na ratunek.
- 20
Ocal od miecza moją duszę, od mocy psów cenną duszę moją.
- 21
Wybaw mnie z lwiej paszczy, bo i od rogów jednorożców mnie ocaliłeś.
- 22
Będę głosił twoje imię moim braciom, będę cię chwalił pośród zgromadzenia.
- 23
Chwalcie PANA, wy, którzy się go boicie; wysławiajcie go, całe potomstwo Jakuba; bójcie się go, wszyscy potomkowie Izraela.
- 24
Bo nie wzgardził ani się nie brzydził utrapieniem ubogiego, ani nie ukrył przed nim swego oblicza, lecz gdy ten do niego wołał, wysłuchał go.
- 25
Od ciebie pochodzi moja chwała w wielkim zgromadzeniu; wypełnię swoje śluby wobec tych, którzy się ciebie boją.
- 26
Ubodzy będą jeść i nasycą się, chwalić PANA będą ci, którzy go szukają; wasze serce będzie żyć na wieki.
- 27
Przypomną sobie i nawrócą się do PANA wszystkie krańce ziemi i oddadzą pokłon przed twoim obliczem wszystkie rodziny narodów.
- 28
Do PANA bowiem należy królestwo i on panuje nad narodami.
- 29
Wszyscy bogaci ziemi będą jeść i oddawać mu pokłon, upadną przed jego obliczem wszyscy, którzy zstępują w proch, którzy nie mogą swej duszy zachować przy życiu.
- 30
Potomstwo będzie mu służyć i będzie poczytane Panu za pokolenie.
- 31
Przyjdą i ludowi, który się narodzi, opowiedzą jego sprawiedliwość – że on tak uczynił.