Psalms 106
World English Bible (en) → Uwspółcześniona Biblia Gdańska (pl)
- 1
Alleluja. Wysławiajcie PANA, bo jest dobry, bo jego miłosierdzie trwa na wieki.
- 2
Któż wypowie wielkie dzieła PANA i ogłosi całą jego chwałę?
- 3
Błogosławieni, którzy strzegą sądu i czynią sprawiedliwość w każdym czasie.
- 4
Pamiętaj o mnie, PANIE, przez miłość do swego ludu; nawiedź mnie swoim zbawieniem;
- 5
Abym widział szczęście twoich wybranych, cieszył się radością twego narodu i chlubił się razem z twoim dziedzictwem.
- 6
Zgrzeszyliśmy wraz z naszymi ojcami, popełniliśmy nieprawość i postąpiliśmy niegodziwie.
- 7
Nasi ojcowie w Egipcie nie zrozumieli twoich cudów, nie pamiętali wielkości twego miłosierdzia, lecz buntowali się nad Morzem Czerwonym.
- 8
A jednak ich wybawił przez wzgląd na swoje imię, aby okazać swą moc.
- 9
Zgromił Morze Czerwone i wyschło; i przeprowadził ich przez głębiny jak przez pustynię.
- 10
Tak wybawił ich z ręki tego, który ich nienawidził, i odkupił ich z ręki wroga.
- 11
Wody okryły ich ciemięzców, nie został ani jeden z nich.
- 12
Wtedy uwierzyli jego słowom i śpiewali na jego chwałę.
- 13
Szybko jednak zapomnieli o jego dziełach, nie czekali na jego rady.
- 14
Pałali żądzą na pustyni, na próbę wystawiali Boga na pustkowiu.
- 15
I dał im, czego żądali, lecz zesłał na ich dusze wycieńczenie.
- 16
Gdy w obozie zazdrościli Mojżeszowi i Aaronowi, świętemu PANA;
- 17
Otworzyła się ziemia i pochłonęła Datana, i zakryła zgromadzenie Abirama;
- 18
I zapłonął ogień w tym zgromadzeniu, płomień spalił niegodziwych.
- 19
Zrobili cielca na Horebie i odlanemu posągowi oddali pokłon;
- 20
I zamienili swą chwałę na podobieństwo wołu jedzącego trawę.
- 21
Zapomnieli o Bogu, swoim wybawcy, który dokonywał wielkich czynów w Egipcie;
- 22
Cudownych dzieł w ziemi Chama, rzeczy strasznych nad Morzem Czerwonym.
- 23
Dlatego powiedział, że wytraciłby ich, gdyby Mojżesz, jego wybrany, nie stanął w wyłomie przed nim, aby odwrócić jego gniew, by ich nie wytracił.
- 24
Wzgardzili też wspaniałą ziemią, nie wierząc jego słowu.
- 25
I szemrząc w swoich namiotach, nie byli posłuszni głosowi PANA.
- 26
Dlatego podniósł na nich swoją rękę, aby ich wytracić na pustyni;
- 27
Aby ich potomstwo rozrzucić wśród pogan i rozproszyć ich po ziemiach.
- 28
Przyłączyli się też do Baal-Peor i jedli ofiary składane umarłym.
- 29
Tak pobudzili Boga do gniewu swymi postępkami, że spadła na nich plaga;
- 30
Wtedy powstał Pinchas, dokonał sądu i plaga ustała.
- 31
Poczytano mu to za sprawiedliwość po wszystkie pokolenia, na wieki.
- 32
Rozgniewali go znowu u wód Meriba, tak że Mojżesz wiele ucierpiał z ich powodu;
- 33
Rozdrażnili bowiem jego ducha i mówił nierozważnie swymi ustami.
- 34
Nie wytępili narodów, jak im to PAN nakazał.
- 35
Lecz zmieszali się z tymi narodami i nauczyli się ich czynów;
- 36
I służyli ich bożkom, które stały się dla nich pułapką.
- 37
Ofiarowali bowiem demonom swoich synów i swoje córki;
- 38
I przelewali krew niewinną, krew swoich synów i córek, których ofiarowali bożkom Kanaanu, i ziemia została skalana rozlewem krwi.
- 39
Splamili się swymi czynami i cudzołożyli swymi postępkami.
- 40
Dlatego PAN zapłonął gniewem przeciw swemu ludowi, tak że obrzydził sobie swoje dziedzictwo.
- 41
I wydał ich w ręce pogan, i panowali nad nimi ci, którzy ich nienawidzili.
- 42
I uciskali ich wrogowie, ujarzmili ich swoją ręką.
- 43
Wielokrotnie ich ocalał, lecz oni rozgniewali go swymi zamysłami i zostali upokorzeni przez swoje nieprawości.
- 44
A jednak wejrzał na ich ucisk i usłyszał ich wołanie.
- 45
Przypomniał sobie bowiem o swoim przymierzu z nimi i pożałował według swej wielkiej litości.
- 46
Wzbudził też litość dla nich u wszystkich, którzy ich uprowadzili w niewolę.
- 47
Wybaw nas, PANIE, nasz Boże, i zgromadź nas spośród pogan, abyśmy wysławiali twoje święte imię i chlubili się twoją chwałą.
- 48
Błogosławiony PAN, Bóg Izraela, od wieków na wieki; niech cały lud powie: Amen. Alleluja.