Matthew 22
World English Bible (en) → Uwspółcześniona Biblia Gdańska (pl)
- 1
A Jezus, odpowiadając, znowu mówił do nich w przypowieściach tymi słowy:
- 2
Królestwo niebieskie podobne jest do króla, który wyprawił wesele swemu synowi.
- 3
I posłał swe sługi, aby wezwali zaproszonych na wesele, ale oni nie chcieli przyjść.
- 4
Ponownie posłał inne sługi, mówiąc: Powiedzcie zaproszonym: Oto przygotowałem moją ucztę, zabito moje woły i tuczne zwierzęta i wszystko jest gotowe. Chodźcie na wesele.
- 5
Lecz oni zlekceważyli to i odeszli, jeden na swoje pole, a inny do swego kupiectwa;
- 6
A inni schwytali jego sługi, znieważyli ich i zabili.
- 7
Gdy król to usłyszał, rozgniewał się, a posławszy swoje wojska, wytracił tych morderców i spalił ich miasto.
- 8
Potem powiedział swoim sługom: Wesele wprawdzie jest gotowe, lecz zaproszeni nie byli godni.
- 9
Idźcie więc na rozstaje dróg i zaproście na wesele wszystkich, których spotkacie.
- 10
Wtedy słudzy ci wyszli na drogi i zgromadzili wszystkich, których spotkali, złych i dobrych. I sala weselna napełniła się gośćmi.
- 11
A gdy król wszedł, aby zobaczyć gości, ujrzał tam człowieka, który nie był ubrany w strój weselny.
- 12
I zapytał go: Przyjacielu, jak tu wszedłeś, nie mając stroju weselnego? A on zaniemówił.
- 13
Wtedy król powiedział sługom: Zwiążcie mu nogi i ręce, weźcie go i wrzućcie do ciemności zewnętrznych. Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów.
- 14
Wielu jest bowiem wezwanych, lecz mało wybranych.
- 15
Wtedy faryzeusze odeszli i naradzali się, jak by go usidlić w mowie.
- 16
I posłali do niego swoich uczniów wraz z herodianami, którzy powiedzieli: Nauczycielu, wiemy, że jesteś prawdziwy i drogi Bożej w prawdzie nauczasz, i nie zważasz na nikogo. Nie oglądasz się bowiem na osobę ludzką.
- 17
Powiedz nam więc, jak ci się wydaje: Czy wolno płacić podatek cesarzowi, czy nie?
- 18
Ale Jezus poznał ich niegodziwość i powiedział: Czemu wystawiacie mnie na próbę, obłudnicy?
- 19
Pokażcie mi monetę podatkową. I podali mu grosz.
- 20
A on ich zapytał: Czyj to wizerunek i napis?
- 21
Odpowiedzieli mu: Cesarza. Wtedy powiedział im: Oddajcie więc cesarzowi to, co należy do cesarza, a Bogu to, co należy do Boga.
- 22
A gdy to usłyszeli, zdziwili się, zostawili go i odeszli.
- 23
Tego dnia przyszli do niego saduceusze, którzy mówią, że nie ma zmartwychwstania, i pytali go:
- 24
Nauczycielu, Mojżesz powiedział: Jeśli ktoś umrze, nie mając dzieci, to jego brat ma ożenić się z jego żoną i wzbudzić potomstwo swemu bratu.
- 25
Było więc u nas siedmiu braci. Pierwszy ożenił się i umarł, a nie mając potomstwa, zostawił żonę swemu bratu.
- 26
Podobnie drugi i trzeci, aż do siódmego.
- 27
A w końcu po wszystkich umarła też ta kobieta.
- 28
Żoną którego z tych siedmiu będzie więc przy zmartwychwstaniu? Gdyż wszyscy ją mieli za żonę.
- 29
A Jezus im odpowiedział: Błądzicie, nie znając Pisma ani mocy Boga.
- 30
Przy zmartwychwstaniu bowiem ani nie będą się żenić, ani za mąż wychodzić, ale będą jak aniołowie Boga w niebie.
- 31
A co do zmartwychwstania umarłych, czy nie czytaliście, co wam zostało powiedziane przez Boga:
- 32
Ja jestem Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba? Bóg nie jest Bogiem umarłych, ale żywych.
- 33
A tłumy, słysząc to, zdumiewały się jego nauką.
- 34
Lecz gdy faryzeusze usłyszeli, że zamknął usta saduceuszom, zeszli się razem.
- 35
I jeden z nich, znawca prawa, wystawiając go na próbę, spytał:
- 36
Nauczycielu, które przykazanie w prawie jest największe?
- 37
A Jezus mu odpowiedział: Będziesz miłował Pana, swego Boga, całym swym sercem, całą swą duszą i całym swym umysłem.
- 38
To jest pierwsze i największe przykazanie.
- 39
A drugie jest do niego podobne: Będziesz miłował swego bliźniego jak samego siebie.
- 40
Na tych dwóch przykazaniach opiera się całe Prawo i Prorocy.
- 41
A gdy faryzeusze byli zebrani, Jezus ich zapytał:
- 42
Co sądzicie o Chrystusie? Czyim jest synem? Odpowiedzieli mu: Dawida.
- 43
I powiedział im: Jakże więc Dawid w Duchu nazywa go Panem, mówiąc:
- 44
Powiedział Pan memu Panu: Siądź po mojej prawicy, aż położę twoich nieprzyjaciół jako podnóżek pod twoje stopy?
- 45
Jeśli więc Dawid nazywa go Panem, to jakże może być jego synem?
- 46
I nikt nie mógł mu odpowiedzieć ani słowa. Od tego też dnia nikt nie śmiał go więcej pytać.