Job 9
World English Bible (en) → Uwspółcześniona Biblia Gdańska (pl)
- 1
A Hiob odpowiedział:
- 2
Doprawdy, wiem, że tak jest. Lecz jak człowiek miałby być usprawiedliwiony przed Bogiem?
- 3
Gdyby chciał się z nim spierać, nie odpowie mu ani raz na tysiąc.
- 4
Ma on mądre serce i potężną siłę. Kto mu się sprzeciwił i powodziło mu się?
- 5
On przenosi góry, a ludzie nie zauważają, przewraca je w swoim gniewie.
- 6
On wstrząsa ziemią z jej miejsca i trzęsą się jej filary.
- 7
On rozkaże słońcu i ono nie wschodzi, zamyka też gwiazdy pieczęcią.
- 8
On sam rozciąga niebiosa i kroczy po falach morza.
- 9
On stworzył Niedźwiedzicę, Oriona, Plejady i gwiazdozbiory południa.
- 10
On czyni rzeczy wielkie i niezbadane, cuda, których zliczyć nie można.
- 11
Oto przechodzi obok mnie, a nie widzę go; mija mnie, a ja go nie dostrzegam.
- 12
Oto gdy zabiera, któż go powstrzyma? Któż mu powie: Co czynisz?
- 13
Gdyby Bóg nie odwrócił swego gniewu, zuchwali pomocnicy upadliby pod nim.
- 14
Jakże ja mu odpowiem? Jakie słowa wybiorę, aby się z nim spierać?
- 15
Choćbym był sprawiedliwy, nie odpowiedziałbym mu, lecz błagałbym swojego sędziego.
- 16
Choćbym go wzywał, a on by się odezwał, jeszcze nie uwierzyłbym, że mnie wysłuchał;
- 17
Kruszy mnie bowiem burzą i pomnaża moje rany bez powodu.
- 18
Nie pozwala mi odetchnąć, raczej napełnia mnie goryczą.
- 19
Jeśli chodzi o siłę, oto jest potężny, a jeśli chodzi o sąd, któż mnie przed nim przyprowadzi?
- 20
Jeśli się usprawiedliwię, moje usta mnie potępią. Jeśli powiem, że jestem doskonały, to one wykażą, że jestem przewrotny.
- 21
Choćbym był doskonały, przecież nie znałbym swojej duszy; gardziłbym swoim życiem.
- 22
Jedno jest pewne, dlatego powiedziałem: On niszczy zarówno doskonałego, jak i niegodziwego;
- 23
Jeśli bicz nagle zabija, śmieje się on z doświadczenia niewinnych.
- 24
Ziemia została wydana w ręce niegodziwego. On zakrywa oblicze sędziów. A jeśli nie on, któż to czyni?
- 25
Ale moje dni są szybsze niż goniec, uciekły i nie widziały nic dobrego.
- 26
Przeminęły jak szybkie łodzie, jak orzeł, który rzuca się na żer.
- 27
Jeśli powiem: Zapomnę o swojej skardze, zaniecham swego gniewu i pocieszę się;
- 28
Wtedy przerażają mnie wszystkie moje cierpienia, bo wiem, że nie uznasz mnie za niewinnego.
- 29
Jeśli jestem niegodziwy, to czemu trudzę się na próżno?
- 30
Choćbym się umył wodą ze śniegu i oczyścił mydłem swoje ręce;
- 31
Ty i tak zanurzysz mnie w dole i moje szaty będą się mną brzydzić.
- 32
On bowiem nie jest człowiekiem jak ja, abym śmiał mu odpowiedzieć i abyśmy razem stanęli przed sądem.
- 33
Nie ma między nami rozjemcy, który mógłby położyć rękę na nas obu.
- 34
Niech tylko zdejmie ze mnie swoją rózgę, a jego groza niech mnie już nie przeraża;
- 35
Wtedy będę mówił i nie będę się go bać; ale tak nie jest ze mną.