Job 7
World English Bible (en) → Uwspółcześniona Biblia Gdańska (pl)
- 1
Czy człowiekowi nie jest wyznaczony czas na ziemi? Czy jego dni nie są jak dni najemnika?
- 2
Jak sługa pragnie cienia, jak najemnik oczekuje zapłaty za swoją pracę;
- 3
Tak moim udziałem są miesiące próżne, a przeznaczono mi noce bolesne.
- 4
Gdy się kładę, mówię: Kiedy minie noc, abym mógł wstać? I jestem pełny niepokoju aż do świtu.
- 5
Moje ciało pokryte jest robactwem i strupami w prochu, moja skóra pęka i ropieje.
- 6
Moje dni biegną szybciej niż czółenko tkackie i przemijają bez nadziei.
- 7
Pamiętaj, że moje życie jest wiatrem, moje oko już nie zobaczy dobra.
- 8
Oko, które mnie widziało, już mnie nie zobaczy. Twoje oczy są zwrócone na mnie, a mnie już nie ma.
- 9
Jak obłok się rozchodzi i przemija, tak ten, kto zstępuje do grobu, nie wraca.
- 10
Nie wróci już do swego domu ani nie pozna go już jego miejsce.
- 11
Dlatego nie mogę powstrzymać swoich ust, będę mówił w utrapieniu swego ducha, będę narzekał w goryczy swojej duszy.
- 12
Czy jestem morzem albo wielorybem, że postawiłeś przy mnie straż?
- 13
Gdy mówię: Pocieszy mnie moje łóżko i moje posłanie ulży mojemu narzekaniu;
- 14
Wtedy straszysz mnie snami i przerażasz mnie widzeniami;
- 15
Tak że moja dusza wybrałaby sobie uduszenie, raczej śmierć niż życie.
- 16
Uprzykrzyło mi się życie, nie chcę żyć wiecznie. Zostaw mnie, bo moje dni są marnością.
- 17
Czym jest człowiek, że go tak wywyższasz i że zwracasz ku niemu swoje serce?
- 18
Że nawiedzasz go każdego ranka i w każdej chwili doświadczasz?
- 19
Kiedy odwrócisz się ode mnie i zostawisz mnie, abym mógł przełknąć swoją ślinę?
- 20
Zgrzeszyłem, cóż mam czynić, stróżu człowieka? Czemu mnie wziąłeś za cel, abym był sam dla siebie ciężarem?
- 21
Czemu nie przebaczysz mojego przestępstwa i nie zmażesz mojej nieprawości? Teraz bowiem położę się w prochu i gdy rano będziesz mnie szukał, nie będzie mnie.