Job 41
World English Bible (en) → Uwspółcześniona Biblia Gdańska (pl)
- 1
Czy lewiatana wyciągniesz wędką? Czy za jego język wyciągniesz go sznurem opuszczonym?
- 2
Czy przewleczesz hak przez jego nozdrza? Czy kolcem przebijesz mu szczęki?
- 3
Czy będzie cię błagać? Czy będzie z tobą rozmawiał łagodnie?
- 4
Czy zawrze z tobą przymierze? Czy przyjmiesz go za sługę na zawsze?
- 5
Czy będziesz z nim igrał jak z ptaszkiem? Czy uwiążesz go dla swoich córek?
- 6
Czy twoi towarzysze wyprawią sobie z niego ucztę? Czy podzielą go między siebie kupcy?
- 7
Czy poprzebijasz jego skórę grotami albo jego głowę harpunami?
- 8
Połóż tylko rękę na niego i wspomnij o walce, więcej tego nie zrobisz.
- 9
Oto nadzieja pojmania go jest złudna. Czy na sam jego widok nie zostanie człowiek powalony?
- 10
Nikt nie odważy się go obudzić. Kto zdoła więc stanąć przede mną?
- 11
Kto mi coś dał, abym mu odpłacił? Cokolwiek znajduje się pod całym niebem należy do mnie.
- 12
Nie będę milczał o jego członkach ani o jego potędze, ani o jego wspaniałej budowie.
- 13
Kto odkryje wierzch jego szaty? Kto przystąpi do niego z podwójnym wędzidłem?
- 14
Kto otworzy wrota jego paszczy? Groza roztacza się wokół jego zębów.
- 15
Jego łuski to jego pycha, ściśle spięte razem jakby pieczęcią.
- 16
Jedna do drugiej tak przylega, że powietrze nie wejdzie między nie.
- 17
Jedna z drugą jest spojona, są tak złączone, że nie można ich rozdzielić.
- 18
Przez jego kichanie błyszczy światło, a jego oczy są jak powieki zorzy.
- 19
Z jego paszczy wychodzą pochodnie, tryskają iskry ognia.
- 20
Z jego nozdrzy wychodzi dym jak z wrzącego garnca lub kotła.
- 21
Jego oddech rozpala węgle, z jego paszczy wychodzi płomień.
- 22
W jego szyi spoczywa moc i przed nim ucieka smutek.
- 23
Warstwy jego ciała są spojone, tak twarde, że się nie poruszają.
- 24
Jego serce jest twarde jak kamień, tak twarde jak część dolnego kamienia młyńskiego.
- 25
Gdy się podnosi, drżą mocarze, a od strachu oczyszczają się.
- 26
Miecz, który go dosięga, nie ostaje się, podobnie drzewce, strzała i pancerz.
- 27
Żelazo uważa za słomę, a miedź za zbutwiałe drewno.
- 28
Strzała nie spłoszy go, a kamienie z procy są dla niego jak źdźbło.
- 29
Oszczep uważa za słomę, a drwi sobie z szarpania włócznią.
- 30
Pod nim są ostre skorupy; w błocie ścieli sobie wszelkimi ostrymi rzeczami.
- 31
Sprawia, że głębiny wrą jak kocioł, a morze mąci jak w moździerzu.
- 32
Zostawia za sobą błyszczącą ścieżkę, tak że się wydaje, że głębiny mają siwiznę.
- 33
Nie ma na ziemi jemu podobnego, który został tak stworzony, że niczego się nie boi.
- 34
Lekceważy wszelką wysoką rzecz. On jest królem nad wszystkimi synami pychy.