Matthew 25
Sainte Bible libre pour le monde (fr) → Old Persian Version (fa)
- 1
«در آن زمان ملکوت آسمان مثل ده باکره خواهد بود که مشعلهای خود رابرداشته، به استقبال داماد بیرون رفتند.
- 2
و ازایشان پنج دانا و پنج نادان بودند.
- 3
اما نادانان مشعلهای خود را برداشته، هیچ روغن با خودنبردند.
- 4
لیکن دانایان، روغن در ظروف خود بامشعلهای خویش برداشتند.
- 5
و چون آمدن دامادبطول انجامید، همه پینکی زده، خفتند.
- 6
و درنصف شب صدایی بلند شد که “اینک دامادمی آید به استقبال وی بشتابید.”
- 7
پس تمامی آن باکرهها برخاسته، مشعلهای خود را اصلاح نمودند.
- 8
و نادانان، دانایان را گفتند: “از روغن خود به ما دهید زیرا مشعلهای ما خاموش میشود.”
- 9
اما دانایان در جواب گفتند: “نمی شود، مبادا ما و شما را کفاف ندهد. بلکه نزدفروشندگان رفته، برای خود بخرید.”
- 10
و درحینی که ایشان بجهت خرید میرفتند، داماد برسید و آنانی که حاضر بودند، با وی به عروسی داخل شده، در بسته گردید.
- 11
بعد از آن، باکره های دیگر نیز آمده، گفتند: “خداوندا برای ماباز کن.”
- 12
او در جواب گفت: “هرآینه به شمامی گویم شما را نمی شناسم.”
- 13
پس بیدار باشیدزیرا که آن روز و ساعت را نمی دانید.
- 14
«زیرا چنانکه مردی عازم سفر شده، غلامان خود را طلبید و اموال خود را بدیشان سپرد،
- 15
یکی را پنج قنطار و دیگری را دو وسومی را یک داد؛ هر یک را بحسب استعدادش. و بیدرنگ متوجه سفر شد.
- 16
پس آنکه پنج قنطار یافته بود، رفته و با آنها تجارت نموده، پنج قنطار دیگر سود کرد.
- 17
و همچنین صاحب دوقنطار نیز دو قنطار دیگر سود گرفت.
- 18
اما آنکه یک قنطار گرفته بود، رفته زمین را کند و نقد آقای خود را پنهان نمود.
- 19
«و بعد از مدت مدیدی، آقای آن غلامان آمده، از ایشان حساب خواست.
- 20
پس آنکه پنج قنطار یافته بود، پیش آمده، پنج قنطار دیگرآورده، گفت: خداوندا پنج قنطار به من سپردی، اینک پنج قنطار دیگر سود کردم.”
- 21
آقای او به وی گفت: آفرینای غلام نیک متدین! بر چیزهای اندک امین بودی، تو را بر چیزهای بسیار خواهم گماشت. به شادی خداوند خود داخل شو!
- 22
وصاحب دو قنطار نیز آمده، گفت: ای آقا دو قنطارتسلیم من نمودی، اینک دو قنطار دیگر سودیافتهام.
- 23
آقایش وی را گفت: آفرینای غلام نیک متدین! بر چیزهای کم امین بودی، تو را بر چیزهای بسیار میگمارم. در خوشی خداوندخود داخل شو!
- 24
پس آنکه یک قنطار گرفته بود، پیش آمده، گفت: ای آقا چون تو رامی شناختم که مرد درشت خویی میباشی، ازجایی که نکاشتهای میدروی و از جایی که نیفشاندهای جمع میکنی،
- 25
پس ترسان شده، رفتم و قنطار تو را زیر زمین نهفتم. اینک مال توموجود است.
- 26
آقایش در جواب وی گفت: ای غلام شریر بیکاره! دانستهای که از جایی که نکاشتهام میدروم و از مکانی که نپاشیدهام، جمع میکنم.
- 27
از همین جهت تو را میبایست نقد مرابه صرافان بدهی تا وقتی که بیایم مال خود را باسود بیابم.
- 28
الحال آن قنطار را از او گرفته، به صاحب ده قنطار بدهید.
- 29
زیرا به هرکه داردداده شود و افزونی یابد و از آنکه ندارد آنچه داردنیز گرفته شود.
- 30
و آن غلام بینفع را در ظلمت خارجی اندازید، جایی که گریه و فشار دندان خواهد بود.
- 31
«اما چون پسر انسان در جلال خود باجمیع ملائکه مقدس خویش آید، آنگاه بر کرسی جلال خود خواهد نشست،
- 32
و جمیع امتها درحضور او جمع شوند و آنها را از همدیگر جدامی کند به قسمی که شبان میشها را از بزها جدامی کند.
- 33
و میشها را بر دست راست و بزها را برچپ خود قرار دهد.
- 34
آنگاه پادشاه به اصحاب طرف راست گوید: بیاییدای برکت یافتگان از پدر من و ملکوتی را که از ابتدای عالم برای شما آمادهشده است، به میراث گیرید.
- 35
زیرا چون گرسنه بودم مرا طعام دادید، تشنه بودم سیرآبم نمودید، غریب بودم مرا جا دادید،
- 36
عریان بودم مراپوشانیدید، مریض بودم عیادتم کردید، در حبس بودم دیدن من آمدید.
- 37
آنگاه عادلان به پاسخ گویند: ای خداوند، کی گرسنه ات دیدیم تاطعامت دهیم، یا تشنه ات یافتیم تا سیرآبت نماییم،
- 38
یا کی تو را غریب یافتیم تا تو را جادهیم یا عریان تا بپوشانیم،
- 39
و کی تو را مریض یامحبوس یافتیم تا عیادتت کنیم؟
- 40
پادشاه درجواب ایشان گوید: هرآینه به شما میگویم، آنچه به یکی از این برادران کوچکترین من کردید، به من کردهاید.
- 41
«پس اصحاب طرف چپ را گوید: ای ملعونان، از من دور شوید در آتش جاودانی که برای ابلیس و فرشتگان او مهیا شده است.
- 42
زیراگرسنه بودم مرا خوراک ندادید، تشنه بودم مراآب ندادید،
- 43
غریب بودم مرا جا ندادید، عریان بودم مرا نپوشانیدید، مریض و محبوس بودم عیادتم ننمودید.
- 44
پس ایشان نیز به پاسخ گویند: ای خداوند، کی تو را گرسنه یا تشنه یاغریب یا برهنه یا مریض یا محبوس دیده، خدمتت نکردیم؟
- 45
آنگاه در جواب ایشان گوید: هرآینه به شما میگویم، آنچه به یکی از این کوچکان نکردید، به من نکردهاید.
- 46
و ایشان درعذاب جاودانی خواهند رفت، اما عادلان درحیات جاودانی.»