Luke 2
Amharic Bible (am) → Old Persian Version (fa)
- 1
و در آن ایام حکمی از اوغسطس قیصرصادر گشت که تمام ربع مسکون را اسم نویسی کنند.
- 2
و این اسم نویسی اول شد، هنگامی که کیرینیوس والی سوریه بود.
- 3
پس همه مردم هر یک به شهر خود برای اسم نویسی میرفتند.
- 4
و یوسف نیز از جلیل از بلده ناصره به یهودیه به شهر داود که بیت لحم نام داشت، رفت. زیرا که او از خاندان و آل داود بود.
- 5
تا نام او بامریم که نامزد او بود و نزدیک به زاییدن بود، ثبت گردد.
- 6
و وقتی که ایشان در آنجا بودند، هنگام وضع حمل او رسیده،
- 7
پسر نخستین خود رازایید. و او را در قنداقه پیچیده، در آخورخوابانید. زیرا که برای ایشان در منزل جای نبود.
- 8
و در آن نواحی، شبانان در صحرا بسرمی بردند و در شب پاسبانی گله های خویش میکردند.
- 9
ناگاه فرشته خداوند بر ایشان ظاهرشد و کبریایی خداوند بر گرد ایشان تابید و بغایت ترسان گشتند.
- 10
فرشته ایشان را گفت: «مترسید، زیرا اینک بشارت خوشی عظیم به شما میدهم که برای جمیع قوم خواهد بود.
- 11
که امروز برای شما در شهر داود، نجاتدهندهای که مسیح خداوند باشد متولد شد.
- 12
و علامت برای شمااین است که طفلی در قنداقه پیچیده و در آخورخوابیده خواهید یافت.»
- 13
در همان حال فوجی از لشکر آسمانی با فرشته حاضر شده، خدا راتسبیحکنان میگفتند:
- 14
«خدا را در اعلی علیین جلال و بر زمین سلامتی و در میان مردم رضامندی باد.»
- 15
و چون فرشتگان از نزد ایشان به آسمان رفتند، شبانان با یکدیگر گفتند: «الان به بیت لحم برویم و این چیزی را که واقع شده و خداوند آن را به ما اعلام نموده است ببینیم.»
- 16
پس به شتاب رفته، مریم و یوسف و آن طفل رادر آخور خوابیده یافتند.
- 17
چون این را دیدند، آن سخنی را که درباره طفل بدیشان گفته شده بود، شهرت دادند.
- 18
و هرکه میشنید از آنچه شبانان بدیشان گفتند، تعجب مینمود.
- 19
امامریم در دل خود متفکر شده، این همه سخنان رانگاه میداشت.
- 20
و شبانان خدا را تمجید وحمدکنان برگشتند، بهسبب همه آن اموری که دیده و شنیده بودند چنانکه به ایشان گفته شده بود.
- 21
و چون روز هشتم، وقت ختنه طفل رسید، او را عیسی نام نهادند، چنانکه فرشته قبل از قرارگرفتن او در رحم، او را نامیده بود.
- 22
و چون ایام تطهیر ایشان برحسب شریعت موسی رسید، او رابه اورشلیم بردند تا به خداوند بگذرانند.
- 23
چنانکه در شریعت خداوند مکتوب است که هر ذکوری که رحم را گشاید، مقدس خداوندخوانده شود.
- 24
و تا قربانی گذرانند، چنانکه درشریعت خداوند مقرر است، یعنی جفت فاختهای یا دو جوجه کبوتر.
- 25
و اینک شخصی شمعون نام در اورشلیم بود که مرد صالح و متقی و منتظر تسلی اسرائیل بود و روحالقدس بر وی بود.
- 26
و از روحالقدس بدو وحی رسیده بود که، تا مسیح خداوند را نبینی موت را نخواهی دید.
- 27
پس به راهنمایی روح، به هیکل درآمد وچون والدینش آن طفل یعنی عیسی را آوردند تا رسوم شریعت را بجهت او بعمل آورند،
- 28
او رادر آغوش خود کشیده و خدا را متبارک خوانده، گفت:
- 29
«الحالای خداوند بنده خود را رخصت میدهی، به سلامتی برحسب کلام خود.
- 30
زیراکه چشمان من نجات تو را دیده است،
- 31
که آن راپیش روی جمیع امتها مهیا ساختی.
- 32
نوری که کشف حجاب برای امتها کند و قوم تواسرائیل را جلال بود.»
- 33
و یوسف و مادرش ازآنچه درباره او گفته شد، تعجب نمودند.
- 34
پس شمعون ایشان را برکت داده، به مادرش مریم گفت: «اینک این طفل قرار داده شد، برای افتادن وبرخاستن بسیاری از آل اسرائیل و برای آیتی که به خلاف آن خواهند گفت.
- 35
و در قلب تو نیزشمشیری فرو خواهد رفت، تا افکار قلوب بسیاری مکشوف شود.»
- 36
و زنی نبیه بود، حنا نام، دختر فنوئیل ازسبط اشیر بسیار سالخورده، که از زمان بکارت هفت سال با شوهر بسر برده بود.
- 37
و قریب به هشتاد و چهار سال بود که او بیوه گشته ازهیکل جدا نمی شد، بلکه شبانهروز به روزه ومناجات در عبادت مشغول میبود.
- 38
او درهمان ساعت درآمده، خدا را شکر نمود ودرباره او به همه منتظرین نجات در اورشلیم، تکلم نمود.
- 39
و چون تمامی رسوم شریعت خداوند را به پایان برده بودند، به شهر خود ناصره جلیل مراجعت کردند.
- 40
و طفل نمو کرده، به روح قوی میگشت و از حکمت پر شده، فیض خدا بروی میبود.
- 41
و والدین او هر ساله بجهت عید فصح، به اورشلیم میرفتند.
- 42
و چون دوازده ساله شد، موافق رسم عید، به اورشلیم آمدند.
- 43
وچون روزها را تمام کرده مراجعت مینمودند، آن طفل یعنی عیسی، در اورشلیم توقف نمودو یوسف و مادرش نمی دانستند.
- 44
بلکه چون گمان میبردند که او در قافله است، سفریکروزه کردند و او را در میان خویشان وآشنایان خود میجستند.
- 45
و چون او را نیافتند، در طلب او به اورشلیم برگشتند.
- 46
و بعد ازسه روز، او را در هیکل یافتند که در میان معلمان نشسته، سخنان ایشان را میشنود و ازایشان سوال همی کرد.
- 47
و هرکه سخن او رامی شنید، از فهم و جوابهای او متحیرمی گشت.
- 48
چون ایشان او را دیدند، مضطرب شدند. پس مادرش به وی گفت: «ای فرزند چرا با ماچنین کردی؟ اینک پدرت و من غمناک گشته تو را جستجو میکردیم.»
- 49
او به ایشان گفت: «از بهرچه مرا طلب میکردید، مگرندانستهاید که باید من در امور پدر خود باشم؟»
- 50
ولی آن سخنی را که بدیشان گفت، نفهمیدند.
- 51
پس با ایشان روانه شده، به ناصره آمد و مطیع ایشان میبود و مادر او تمامی این امور را درخاطر خود نگاه میداشت.
- 52
و عیسی درحکمت و قامت و رضامندی نزد خدا و مردم ترقی میکرد.